Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2021

«ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» Η νέα ποιητική συλλογή της Μαρίας Σκουρολιάκου

Στην ποιητική συλλογή «ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» οι λέξεις μιλούν μηνύματα των βρύχιων υδάτων της ψυχής. Στοχαστικά ταξίδια, αύρα ερωτινή, μια λήκυθος με δεκαπεντασύλλαβο μύρο του χθεσινού χρόνου. Σφραγιδόλιθοι με ακριβά πετρώματα, ένα σκισμένο απ’ την οδύνη ποίημα. Το σπασμένο ρόδι της ευχής, δελτία ελίχρυσων στιγμών, αποσπάσματα μνήμης, το άγραφο ημερολόγιο της ελπίδας.

Βαθιά νερά
Αναρχικούς ψαλμούς ανέμισα
στα βάραθρα της μοίρας,
των φυλλοβόλων χρόνων το έρμα
και τα μάταια πετώντας όνειρα.
Είμαι γκρεμός κι είμαι γεφύρι πέτρινο.
Βρύχια νερά διαπλέουν το σώμα μου.
Ρέω στο θάμπος που χαράζει, της αυγής.
Στο σύγκρυο κάθε νύχτας που έρχεται,
γυμνές αιτίες κυλώντας,
ως το δέλτα των γρίφων.
Των αλγεινών στιγμών εξόφλησα τις οφειλές.
Φορώ το μαγικό των στίχων έλυτρο
και πια σωπαίνοντας
ακούω της γης μονάχα, τους αρχαίους ήχους.
 Διάθεση: Στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, σε ηλεκτρονικά και μη βιβλιοπωλεία. Παρέχεται, επίσης, η δυνατότητα απευθείας αγοράς από τη συγγραφέα με δωρεάν αποστολή
(τηλ. επικοινωνίας: 69.74.42.98.73)***
[…]Βρυχάται του ανθρώπου η νύχτα.
Κι ανάμεσα,
λύκοι που διώχνουν τη ζωή
κι αηδόνια που μιλούν τη λύπη.
(απόσπασμα κριτικής)
«Βάθος»: η περισσότερο χρησιμοποιημένη λέξη σε αυτό το βιβλίο. Και τα συνώνυμα. Και τα αντώνυμά της.
Η έκτη ποιητική συλλογή της αισθαντικής μαχητικής ποιήτριας Μαρίας Σκουρολιάκου.
Λέξεις σαν βεγγαλικά, αστραπές που αυλακώνουν τον οργισμένο ουρανό, ποίηση οιστρηλατημένη από τις κοινωνικές ανισότητες.
Το κλειδί στην ποιητική της κρύβεται ενδεχομένως στο «αιώνιο δίχτυ / μιας συμφωνίας μυστικής / των αντιθέσεων».
Υπάρχει ηθική σε αυτό το πόνημα και απολύτως διακριτή κοσμοθεωρία που επικεντρώνεται στην έννοια της Δικαιοσύνης, στην Ισότητα, στην Ελευθερία και στο απαράγραπτο δικαίωμα του ανθρώπου στην ευτυχία, όσο πεπερασμένη κι αν είναι, δεν είναι όμως ανέφικτη.
Η ομιλούσα ποιητική φωνή έχει σαφώς διατυπωμένη συνείδηση της ματαιότητας των πάντων, ακόμα και της ίδιας της ποίησης, όσο ο κόσμος δεν αλλάζει και δεν μοιάζει ακόμα με την ανάμνηση μιας απροσδιόριστης Εδέμ που βρικολακιάζει στα όνειρά μας, τα συλλογικά.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής, θεατρολόγος και κριτικός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστούμε για το σχόλιο σας. "blog AMFIKLIA"

Το σχόλιό σας θα δημοσιευτεί μετά από έλεγχο.
Παρακαλούμε γράφετε τα σχόλια σας με ελληνικούς χαρακτήρες.
Σχόλια με υβριστικό, συκοφαντικό, προσβλητικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο θα διαγράφονται άμεσα.
To "blog AMFIKLIA" δεν υιοθετεί τις απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια, καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή.