Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Βυζαντινές φωνές από την Μαρία Σκουρολιάκου (Αντίδωρο καρδιάς)

Ημέρες με τα ''Υπερμάχω'' και τα ‘'χαίρε''
μας επιστρέφουνε βυζαντινές φωνές κι εσπερινούς.
Τις νύχτες, οι σκιές είναι μητέρες
που φέρνει αντάμα της η Παναγιά,
να ξεπονάνε κάθε άνοιξη τα σπλάχνα τους.
Δεν τις θωρείς μόνο τις νιώθεις απ’ το χάδι του αγέρα. 
Τις αναπνέεις στο αγιόκλημα και μες το μωβ της πασχαλιάς 
με το κεφάλι τους γερτό σαν τη Γλυκοφιλούσα. 
Σχήμα αγκαλιάς που ξενιτεύτηκε στα φαναράκια που κρυώνουν
από το ένα του Διογένη ως του Νυμφίου τα μετρημένα 
και της Μεγάλης της Παρασκευής τα νηπενθή.
Μια στρατιά ξυπόλυτοι Χριστοί 
μ’ ένα ''γιατί'' χτυπούν στη γη τα ρόπτρα. 
Η Ανάσταση θρηνεί διαμελισμένα όνειρα 
και δακρυσμένη φεύγει για τον άλλο Απρίλη.
 © Σκουρολιάκου Μαρία 
Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: