Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Επτάστομο: το άγνωστο σπήλαιο του Παρνασσού

   


Το βάραθρο βρίσκεται στο δυτικό Παρνασσό, κοντά στην περιοχή Καλάνια. Όπως ανηφορίζουμε από Αράχοβα προς το Λιβάδι, 4 χιλιόμετρα περίπου μετά την διασταύρωση που κάνει δεξιά για τα χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού, συναντάμε πινακίδα .

Ακολουθούμε τον βατό χωματόδρομο και συναντάμε πινακίδα που δείχνει την διαδρομή προς το σπήλαιο. Έπειτα από 3-4 χιλιόμετρα περίπου συναντάμε το μέρος όπου βρίσκεται το βάραθρο .

Το εν λόγω βάραθρο αποτελεί τον νοτιότερο παγετώνα της Ευρώπης, λόγω του παγετώνα που υπάρχει στο εσωτερικό του και ο οποίος διατηρείται όλο τον χρόνο. Η ονομασία του προέρχεται από τα 7 στόμια-βάραθρα τα οποία οδηγούν στα ενδότερα του. Συγκεκριμένα αποτελείται από 1 κεντρικό βάραθρο βάθους 80-100 μέτρων, διαμέτρου περίπου 200 μέτρων (Πηγή: Υπόγεια Ελλάδα, Νικόλαος Λελούδας), το οποίο καταλήγει στην βάση του παγετώνα και από άλλα 6 βάραθρα τα οποία κάποια από αυτά καταλήγουν στο κεντρικό στόμιο και κάποια άλλα στο εσωτερικό του βαράθρου.
Στην βάση του βαράθρου όπου βρίσκεται και ο παγετώνας μέσω χιονισμένης τσουλήθρας κατεβαίνει κανέις ακόμα χαληλότερα (2ο πατάρι) απο οποίο ξεκινά μια σύντομη πορεία σε μια στοά (συνήθως καλυμένη με χιόνι ή και πάγο) και τελικά σε μια λιμνούλα την οποία και οριάκα αντιλαμβάνεσαι λόγο της ηρεμίας και καθαρότητας του νερού.  Από δίπλα δε, ακούς το νερό να κυλάει και διαμέεσου ενός οριζόντιου στενώματος το πλησιάζεις.
Μα μόνιμος παγετώνας?? Κι όμως ! !
Τα σπήλαια (το εσωτερικό τους) έχουν την ιδιότητα να διατηρούν την μέση ετήσια θερμοκρασιά της εισόδου τους. Μπορεί λοιπόν να πεί κανείς ότι ανάλογα με το υψόμετρο διαμορφώνεται αυτή η θερμοκρασία. Έτσι ακριβώς συμβαίνει. Όσο ψηλότερη είσοδος τόσο πιο κρύο. Γι' αυτό και μέσα στο βάραθρο διατηρείται και ο παγετώνας καθ' όλη την διάρκεια του έτους.
Η κατάβαση προς τη βάση του είναι αρκετά δύσκολη και επικίνδυνη και η επιστροφή αρκετά επίπονη. Ειδικότερα κατά την κατάβαση προς το εσωτερικό του βαράθρου, λόγω του παγωμένου ολισθηρού εδάφους, υπάρχει η ανάγκη ασφάλισης και σε εκείνο το σημείο για την αποφυγή τυχόν ατυχημάτων.
Καθώς βαδίζουμε επάνω στον παγετώνα, κατά διαστήματα, συναντάμε επιβλητικές παγοκολώνες, οι οποίες σχηματίζονται από νερά που προέρχονται από το λιώσιμο των πάγων την περίοδο την άνοιξης κυρίως.
Προς τα ενδότερα συναντάμε στοά και μέσω αυτής οδηγούμαστε σε ακόμη ένα κομμάτι του παγετώνα. Βαδίζοντας κατά μήκος της στοάς συναντάμε αρκετά απορρίμματα που κατά πάσα πιθανότητα έχουν ρίξει διάφοροι περαστικοί .
Το πιο φαντασμαγορικό απ' όλα είναι o "υποχθόνιος" ήχος που κατά διαστήματα ακούγεται, ένας θόρυβος σαν να ανασαίνει η σπηλιά, και ο οποίος προέρχεται από τον αέρα που κατεβαίνει από την επιφάνεια προς το εσωτερικό του βαράθρου διαμέσου των στομίων του.
Μετά από το τελευταίο κομμάτι του παγετώνα η στοά στενεύει αρκετά και οδηγούμαστε σε μία λιμνούλα η οποία και αποτελεί το τελικό σημείο του βαράθρου .


Πηγή 1 , Πηγή2  

Δεν υπάρχουν σχόλια: